گزارشی از یک عملیات موفق اورژانسی، جایی برای نجات

گزارشی از یک عملیات موفق اورژانسی، جایی برای نجات


ساعت؛ 5:15 عصر _ فروشگاهی در بلوار امامت
«نـِ ... می... نمی‌تون... نمی‌تونم بر... ــِش دار... ــَم».
روایت از آن‌جایی آغاز می‌شود که آقای طهماسبی در یکی از فروشگاه‌های بلوار امامت دنبال عروسکی برای نوه‌اش در حال دیدن عروسک‌ها و اسباب‌های بازی، با آرامش خاطر دور می‌زند و گردش می‌کند. می‌گوید در همین حین، کیف دستی‌اش از دستش رها می‌شود و این مرد 63 ساله که عمری نقشه‌بردار پروژه‌های سدسازی در شهرهای مختلف ایران بوده و همیشه دوربین‌های سبک و سنگین نقشه‌برداری را روی دست گرفته و حتی از کوه‌پایه‌ها بالا می‌رفت، حالا قدرت خم شدن و برداشتن کیفش را ندارد.
طولی نمی‌کشد که فروشنده آگاه متوجه رفتار غیرعادی او شده و اورژانس 115 مشهد را مطلع کرده و با تشخیص اولیه و اعلام پایگاه‌های فوریت پزشکی در آن محدوده، این فرد که هیچ یک از اعضای خانواده‌اش همراهش نبوده است، به نزدیک‌ترین مرکز مورد اعتماد دانشگاه علوم پزشکی مشهد منتقل می‌شود.
آقای طهماسبی ماجرا را این‌طور بیان می‌کند: «راستش را بخواهید من 14 سال پیش ناراحتی قلبی داشتم و همان موقع در بیمارستان رضوی استنت‌گذاری بر روی قلبم انجام شد و بعد از آن دیگر حالم خوب بود. دو روز پیش که در آن مغازه دیگر نیمه سمت چپ بدنم را احساس نمی‌کردم و یک طرف صورتم کاملا بی‌حس شده بود، با خودم گفتم همه چیز تمام شد. نمی‌توانستم به راحتی حرف بزنم و مشکلم را بگویم. در انتهای مغازه و لابه‌لای قفسه‌ها بودم و فقط به این فکر می‌کردم که تا وقتی‌که بقیه متوجه من شوند، تمام کرده‌ام.»
او با وقفه‌ای که در مسیر برایش اتفاق افتاد و درون آمبولانس اکسیژن گرفته و تقریبا احیاء می‌شود، از مسیر چیزی به خاطر ندارد و ماجرا را از داخل اورژانس بیمارستان رضوی ادامه می‌دهد: «وارد اورژانس شدیم. همه پرستارها و پزشک سریعا اقدامات را آغاز کردند. چیزی نگذشت که خودم را در بخش تصویربرداری و زیر دستگاه CT scan و MRI دیدم. قبلا هم تجربه داشته‌ام و همیشه دعا می‌کردم خدا نکند سر و کار آدم به بیمارستان بیفتد اما خب کارکنان این بیمارستان اصلا فکر نمی‌کردند که من مریضم. انگار یکی از اعضای خانواده‌شان بودم. این رفتار کنار امکانات خوبی که این بیمارستان دارد، همیشه برای من جذاب بوده و واقعا از همه همکاران شما از این بابت متشکرم.»

ساعت 5:45؛ اورژانس بیمارستان رضوی
گزارش‌های ثبت شده در اورژانس بیمارستان رضوی حاکی از ورود یک بیمار با علائم خطر فراوان است. مهناز طالب‌الحق، سوپروایزر این بخش از بیمارستان رضوی گزارش را به دست گرفته و می‌گوید: «ساعت نزدیک به 6 عصر بود که آقای طهماسبی را وارد اورژانس کردند. درد قفسه سینه و احساس نکردن اندام‌های سمت چپ بدن‌شان علائم خطرناکی بود. ویزیت‌های لازم توسط پزشک اورژانس سریعا انجام و دستور بستری ایشان صادر شد. هیچ کسی همراه ایشان نبود و طبق دستورالعملی که برای این نوع بیماران تصویب کرده‌ایم، دیگر معطل حضور خانواده و... نشدیم. منشی بخش‌مان مثل یکی از اعضای خانواده ایشان فرایند تشکیل پرونده را طی کرد و در همین حین، پرستار‌ها در حال انجام عملیات اورژانسی بر روی آقای طهماسبی بودند.»
او ادامه می‌دهد: «پزشک طب اورژانس مستقر در بخش به خوبی و با سرعت تشخیص لازم را داده و بر اساس همین تشخیص دقیق و مشورت با پزشکان اعصاب بیمارستان، بهترین عملیات صورت گرفت. اورژانس همیشه جای ثبت تمام شدن زندگی انسان‌ها نیست. نجات جان آدم‌ها کاری است که همیشه برای آن تمام توان خود را صرف می‌کنیم. بیمارستان رضوی تنها بیمارستان خصوصی است که در اسرع وقت و بدون در نظر گرفتن هزینه‌های لازم اولیه برای بیمارانی از این دست که با کدهای 724 و 247 (بیماران قلب و عروق و سکته‌های مغزی) وارد اورژانس می‎‌شوند، فعالیت‌های فوق تخصصی را انجام می‌دهد.»
همین چند ماه پیش بود که دکتر شاپور بدیعی اول، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، بیمارستان رضوی را همراه و هم‌یار همیشگی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در این زمینه دانست و گفت: «یکی از عوامل مرگ و میر در کشور ما بیماری‌های عروقی هستند و این دو کد که مبتنی بر ارائه خدمات ۲۴ ساعته و در تمام طول روزهای هفته هستند، در زمان کوتاهی با باز شدن عروق افرادی که دچار انسداد شده‌اند، آن بیماران را از عوارض بعدی این انسداد نجات می‌دهند که اگر این عوارض کاهش یابد، کیفیت زندگی و امید به زندگی افزایش می‌یابد. این فعالیت در بیمارستان رضوی طبق مجوزی که از سوی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ارائه شد، به خوبی در حال انجام است. در واقع، ایران یکی از ۱۲ کشوری است که این خدمت را ارائه می‌دهد.»


ساعت 6:25؛ تصویربرداری بیمارستان رضوی
اورژانس بیمارستان رضوی شب شلوغی را پشت سر می‌گذاشت. دکتر عهدیه مدیرخازنی، پزشک طب اورژانس مقیم در بخش اورژانس، علائم این بیمار را به‌طور کامل بررسی می‌کند و سریعا با پزشکان متخصص و فوق تخصص اعصاب تماس می‌گیرد. او که حالا از خبر بهبودی آقای طهماسبی ابراز خرسندی می‌کند، می‌گوید: «این بیمار در کنار بی‌حسی در اندام سمت چپ بدن، دست راستش را هم نمی‌توانست حرکت دهد. هیچ همراهی نداشت و ما از سابقه بیماری‌اش اطلاعی نداشتیم. نمی‌توانست به درستی صحبت کند و تکلّمش هم مشکل داشت. CT scan هم چیزی نشان نداد. با تماس‌ها و پیگیری‌هایی که با سایر پزشکان داشتم و این کمیسیون پزشکی فوری که تلفنی برگزار شد، خیلی سریع او را به بخش MRI انتقال دادیم و در نهایت، با تصویربرداری‌ها و آزمایش‌های دقیقی که انجام شد، محرز شد که لخته‌ای در یکی از عروق مغز وی ایجاد شده و باید سریعا خارج شود. این بود که بیمار را به کت‌لب بیمارستان برای آنژیوی عروقی مغزی فرستادیم.»


ساعت 6:55؛ کت‌لب بیمارستان رضوی
در کمتر از 90 دقیقه، همه تشخیص‌ها و آزمایشات و تصویربرداری‌ها نهایی شده و بیمار به کت‌لب بیمارستان برای رهایی از مرگ منتقل می‌شود. دکتر هومن بهاروحدت که نام‌آشنای درمان این نوع سکته‌های مغزی در کشورمان است، می‌گوید: «خون در یکی از رگ‌های مغز میانی ایشان لخته شده بود که ممکن بود از قلب‌شان یا هر جای دیگری به این ناحیه از مغز رسیده باشد. نکته آن‌جاست که اگر این لخته از بدن آقای طهماسبی خارج نمی‌شد، حداقل مشکلی که برای‌‎شان ایجاد می‌شد، فلج شدن نیمی از بدن‌شان بود. نیمی از مغز از کار می‌افتاد. در واقع، 50 تا 70 درصد از افرادی که دچار چنین عارضه‌هایی می‌شوند، دچار مرگ و میر شده و مابقی در صورتی‌که سریعا درمان نشوند، همان‌طور که گفتم فلج می‌شوند و از کارافتادگی باقی عمر برای‌شان جان‌فرسا خواهد بود.»
این مرد 63 ساله پس از اینکه مورد آنژیوی عروق مغزی قرار می‌گیرد، در بخش مراقبت‌های ویژه بستری و پس از دو روز بررسی علائم و نشانه‌های سلامت در بخش اعصاب بیمارستان رضوی، حالا می‌تواند مثل سه روز پیش به همان فروشگاه رفته و برای نوه خود با آسودگی خاطر عروسک بخرد.


تاریخ درج: ۱۳۹۸/۱۱/۰۱
تعداد بازدید : 186

نظرات:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی
ایمیل:
متن: